Ολοζώντανος στην μάχη της παραμονής έμεινε ο ΑΡΗΣ μας μετά από το γκολ του Κοέλιο προσπερνώντας στην βαθμολογία Βέροια και Πλατανιά και βλέποντας την συνέχεια του πρωταθλήματος πολύ πιο αισιόδοξα. Σε ένα παιχνίδι που το Χ έμοιαζε να είναι το τελικό ήρθε λίγα δευτερόλεπτα πριν το 90' αυτή η κοντινή κεφαλιά του Κοέλιο μετά την εκτέλεση κόρνερ και την κεφαλιά του Παπαστεργιαννού και το Κλ.Βικελίδης πήρε φωτιά! Στα 4' των καθυστερήσεων για πρώτη φορά ομάδα και πάγκος(παρά την ανόητη κάρτα του Αγκάνθο) αντέδρασαν σωστά, παίχτηκε ούτε μισό λεπτό ποδόσφαιρο και η νίκη έμεινε στα χέρια μας γλιτώνοντας τις αυτοκτονίες άλλων παιχνιδιών.

Πολλές ευχάριστες εκπλήξεις είδαμε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης με το happy end στο φινάλε του αγώνα να ήταν η πιο σημαντική από αυτές. Ανεξάρτητα από το πως εξελίχθηκε ο αγώνας όπου θα μπορούσαμε με τα ανόητα λάθη του Πουλίδο ή το εξαιρετικό πλασέ του Μαυρέα να το είχαμε χάσει ή και να το είχαμε κερδίσει πιο εύκολα αν ο Αγκάνθο έστελνε την μπάλα στα δίχτυα στο πέναλτι ίσως ο ΑΡΗΣ να έκανε το καλύτερο φετινό του ενενηντάλεπτο χωρίς τα μεγάλα νεκρά διαστήματα και τα πολλαπλά πρόσωπα που δείχνουμε μέσα σε έναν αγώνα. Το πιο σημαντικό από όλα ήταν ότι οι παίκτες μας μπήκαν παθιασμένοι, συγκεντρωμένοι και είχαν ξεκάθαρο στόχο τη νίκη. Για πρώτη φορά φέτος είδαμε οργανωμένη επίθεση. Για 10' περίπου στο Β ημίχρονο η ομάδα μας είχε την κατοχή της μπάλας και την κυκλοφορούσε σωστά γύρω από την μεγάλη περιοχή του Παναθηναϊκού υπομονετικά προσπαθώντας να βρει την ευκαιρία για να χτυπήσει και όχι να την στριφογυρίζει έξω από την περιοχή μας με τις συνεχόμενες ανούσιες πάσες προς τον τερματοφύλακα. Είδαμε μια άμυνα να λειτουργεί σωστά με μοναδική εξαίρεση τις "εμπνεύσεις" του Πουλίδο που παραλίγο θα γινόταν μοιραίος αλλά και κάποιες κακές εκτιμήσεις μεσοαμυντικά κυρίως από Κοέλιο στο Β ημίχρονο που μάλλον οφειλόταν στην κούραση. Είδαμε ένα δεξί μπακ όπως είναι ο Ψυχογιός να βγάζει φωτιές και να σαρώνει ακούραστα όλη την πλευρά. Είδαμε έναν Καζναφέρη να αποδίδει σύμφωνα με τις ικανότητες του και να θυμίζει τον περσινό καλό Καζναφέρη αλλά και να δικαιώνει όλους όσους φέτος γκρινιάζουν και περιμένουν από τον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή να παίξει καλύτερα. Περίεργο που τον αντικατέστησε ο Μιχαλήτσος μιας και ήταν από τους κορυφαίους της αναμέτρησης. Είδαμε έναν προπονητή να κάνει σε μεγάλο βαθμό τα αυτονόητα, επαναφέροντας τον Παπαζαχαρία και  τον Ψυχογιό και τοποθετώντας τον Καζναφέρη στην θέση του. Αν δεν έδειχνε τόσο εμμονή στο να χωρέσει στην 11αδα τον Διαμαντάκο και τον Κοτσαρίδη και είχε καλύτερα αντανακλαστικά στις αλλαγές θα έλεγα ότι έκανε ότι περνούσε από το χέρι του. Ευτυχώς εγκαίρως κατάλαβε ότι η πίεση ψηλά δεν θα έβγαζε πουθενά όπως έγινε με τον Πλατανιά και γρήγορα τράβηξε τους παίκτες πιο πίσω επιτρέποντας έξυπνα τους αμυντικούς του Παναθηναϊκού να ανέβουν ψηλά υπό το φόβο του λάθους και της αντεπίθεσης κάτι που έγινε αρκετές φορές στο παιχνίδι. Ευτυχώς η κακή απόδοση του Αγκάνθο που μάλλον επηρεάστηκε από το χαμένο πέναλτι δεν μας στοίχισε και λογικά το ότι πήραμε την νίκη μάλλον θα βοηθήσει ψυχολογικά και τον Ισπανό να το ξεπεράσει.

Το είχαμε πει από πριν ότι μπορεί ο κόσμος να μην παίζει μπάλα αλλά όπως έχει φανεί φέτος στα εντός έδρας οι παίκτες μας αποδίδουν πολύ καλύτερα. Έτσι σήμερα παρόλο που δεν γέμισε το γήπεδο υπήρχε ο παλμός στην κερκίδα και η απαραίτητη πίστη που έσπρωξε τους παίκτες μας προς τη νίκη. Τίποτα δεν κρίθηκε ακόμη αλλά η σημερινή νίκη ήταν ένα σημαντικό βήμα προς την σωτηρία. Δεν πρέπει να επαναπαυτούμε ούτε εμείς οι οπαδοί, ούτε οι παίκτες και ο προπονητής και προπάντων αυτή η διοίκηση που δείχνει να μην ξέρει που βαδίζει. Έβγαλε παράπονο ο Γ.Μιχαλήτσος στην συνέντευξη τύπου και σε μεγάλο βαθμό είχε δίκιο, όπως δίκιο έχουν και όλοι αυτοί που δεν θεωρούν τον Γ.Μιχαλήτσο ως την ιδανική λύση για τον πάγκο της ομάδος μας. Αυτά όλα είναι αποτέλεσμα της τρικυμίας που επικρατεί στο μυαλό των διοικούντων που την μια ημέρα ανακοινώνουν τον Γ.Μιχαλήτσο και την επομένη επειδή ήρθε ένα αρνητικό αποτέλεσμα και ο κόσμος ξεσηκώνετε ετοιμάζουν την αντικατάσταση του. Ψυχραιμία και καθαρό μυαλό από όλους και κυρίως από αυτούς που καλώς ή κακώς(πολύ κακώς) έχουν το τιμόνι του ΑΡΗ στα χέρια τους. Η ομάδα έχει δυνατότητες και θα πρέπει επιτέλους να αποκτήσει και μια σταθερότητα. Σπουδαία πράγματα έγιναν σήμερα. Κρατήσαμε το μηδέν στην άμυνα, ο Κοέλιο όχι μόνο δεν πέρασε απαρατήρητος όπως συνήθως αλλά έγινε και πρωταγωνιστής, έγιναν για πρώτη φορά οι κλασσικές εκνευριστικές καθυστερήσεις με τους ανόητους τραυματισμούς, τις ασυνεννοησίες στις αλλαγές, τις μπάλες απο την κερκίδα που πάντα μας κάνουν σε όλα τα γήπεδα της Ελλάδος και επιτέλους χαμογελάσαμε!

ΥΓ. Παρατηρώντας πόσο ξεχωρίζουν παικτικά ο Τάτος, ο Ζαραδούκας, ο καλός Αγκάνθο και πόσο αλλάζει όλη η ομάδα αν παίζουν οι σωστοί  παίκτες στις σωστές θέσεις, αν δεν γινόταν τόσα πολλά εγκλήματα φέτος, ο ΑΡΗΣ όχι απλά θα εξασφάλιζε νωρίτερα την παραμονή στην κατηγορία αλλά περπατώντας θα έβγαινε και Ευρώπη. 

ΥΓ2. Αν και σε γενικές γραμμές ο διαιτητής τα πήγε καλά, αναρωτιέμαι αν έχει ξανασυμβεί στην Ελλάδα ο παίκτης που κάνει το πέναλτι να μην τιμωρηθεί με κίτρινη κάρτα…